Recensie “De voorlezer van 6:27” van Jean-Paul Didierlaurent

Geplaatst: 22 december 2014 in recensies
Tags:, , , , , , , ,
De voorlezer van 6:27

Jean-Paul Didierlaurent – “De voorlezer van 6:27”

Guylain Vignolles leidt een onopvallend en eenzaam bestaan. Hij zorgt voor zijn goudvis, belt eens per week zijn moeder en neemt dagelijks de trein van 6:27 uur naar zijn werk.
Achter Guylains stille buitenkant en zijn merkwaardige beroep gaat zijn diepe passie schuil: boeken en lezen. En iedere ochtend in de trein van 6:27 uur toont hij een glimp van die passie aan zijn medeforenzen.

Hoofdpersoon Guylain Vignolles werkt in een fabriek waar “Het Ding” staat. “Het Ding” wordt omschreven als een monster. In feite is een een machine die van boeken papierpulp maakt. Om de machine iedere dag te reinigen, klimt Guylain naar binnen en pakt stiekem de bladzijden die aan de binnenkant van “Het Ding” zijn blijven plakken. Deze droogt hij zorgvuldig, en iedere ochtend leest hij in de trein van 6:27 de bladzijden voor die hij de dag ervoor gered heeft. Op een dag treft Guylain op zijn zitplaats een USB-stick aan. Hierop blijken allemaal teksten te staan die geschreven zijn door een vrouw. Guylain raakt geobsedeerd door deze vrouw en stelt alles in het werk om haar te vinden.

Het eerste deel van “De voorlezer van 6:27” is enigszins duister door “Het Ding”, maar ook wel komisch door de fragmenten die hij iedere dag voorleest. Ook andere personages hebben iets absurds, zoals de bewaker van de fabriek die vrijwel alleen in alexandrijnen spreekt en een vriend zonder benen die bezig is met een poging zijn benen terug te vinden. Maar halverwege slaat het boek om. Dan gaat het opeens over de zoektocht naar de vrouw die de teksten heeft geschreven die op de USB-stick staan die Guylain gevonden heeft. Het boek krijgt hierdoor ook opeens een hele andere sfeer. Deze plotselinge omslag voelt erg gekunsteld aan. Bijna alsof de schrijver twee afzonderlijke verhalen aan elkaar geplakt heeft. Dat is erg jammer, want het had een mooi boek kunnen zijn als hij één van de twee verhaallijnen had doorgetrokken. Nu is het noch vlees noch vis, en daardoor stelt het boek teleur. Wat mij betreft mag dit boek aan “Het Ding” gevoerd worden.

Uitgeverij Xander, 2014. 183 pag.

Koop bij bol.com

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s