Archief voor maart, 2015

Hallo muur

Erik Jan Harmens – “Hallo muur”

In “Hallo muur” praat een man letterlijk tegen een muur. Over de jaren die achter hem liggen, waarin hij een burn-out kreeg, een echtscheiding doormaakte, een vader en een aantal beste vrienden zag overlijden én een geloofwaardig antwoord moest vinden op een alcoholverslaving. De muur zegt niets terug, maar biedt de man wel nieuw perspectief. “Hallo muur” is Erik Jan Harmens meest autobiografische roman ooit. Het is een eerlijk, ontroerend en zeker ook grappig verslag over dwalen, falen en blijven ademhalen, en een hart onder de riem voor mensen die een nieuw leven proberen op te bouwen nadat ze de bodem hebben bereikt.

In korte monologen gericht tot de muur tegenover hem kijkt de hoofdpersoon in dit boek terug op zijn jeugd in een gebroken gezin en zijn latere leven dat lange tijd beheerst is geweest door zijn alcoholverslaving, met een burn-out en echtscheiding tot gevolg. Anderhalf jaar nadat hij met drinken is gestopt, vertelt hij zijn verhaal. Fanatiek hardlopen is zijn nieuwe verslaving geworden, eenzaamheid, het verlangen naar een geliefde vormt nog wel een probleem. Maar inmiddels kan hij zeggen: ‘Het gaat goed met me.’ Een rauw, openhartig, triest en soms komisch verslag van een leven dat beheerst wordt door een verslaving. Nadrukkelijk als autobiografische geschiedenis gepresenteerd, maar door stijl, vorm en overgangen in de tijd meer dan het zoveelste ervaringsverslag.

Het idee stond me eerst een beetje tegen: een man die tegen een muur zit te praten, maar de monologen lezen als korte verhalen. Harmens is schrijnend oprecht en pijnlijk eerlijk. Je krijgt een voyeuristisch gevoel bij het lezen van de verhalen, ook al heeft Harmens er zelf voor gekozen zijn leven in deze vorm ten toon te stellen. Hij vertelt over zijn falen, zijn onzekerheden, zijn vele foute beslissingen, en langzaam maar zeker leren we de auteur kennen. Als een mens als alle anderen: iemand die af en toe verkeerde beslissingen neemt, maar uiteindelijk toch weer zijn leven enigszins op de rails weet te krijgen. Een pijnlijk eerlijk relaas van een leven. Puur tot op het bot.

Uitgeverij Lebowski, 2015. 224 pag.

Koop bij bol.com

Advertenties

Tessa Heitmeijer

Samuel Bjørk – Ik reis alleen: uitgeverij Luitingh Sijthoff

Een thriller die aangeraden wordt door Jo Nesbø. Een thriller waarvan een van de reviews luidt: “Zuurstofflessen paraat houden! Samuel Bjørk heeft een levensgevaarlijk goede thriller geschreven.” Dat belooft heel wat. Maar is Ik reis alleen ook werkelijk zo angstaanjagend goed?

De toon wordt in elk geval direct gezet. In een bos wordt een jong meisje aangetroffen; ze is opgehangen aan een boom, heeft poppenkleren aan en draagt een bordje om haar nek met de tekst ‘Ik reis alleen’. Rechercheur Holger Munch wordt door zijn chef gevraagd de zaak op te lossen. Munch haalt hiervoor zijn meest gerespecteerde en getalenteerde collega Mia Krüger van stal. Zowel Munch als Krüger worden uitgebreid aan de lezer voorgesteld. En dat is prettig. Het zijn namelijk gecompliceerde personages, die elk een waardevolle toevoeging zijn voor het oplossen van de moord. Krüger ontdekt algauw dat er…

View original post 446 woorden meer

Bestseller top 60 van week 13

Geplaatst: 25 maart 2015 in nieuws
Tags:, , ,

1. Joris Luyendijk – “Dit kan niet waar zijn
2. Maarten ’t Hart – “Magdalena
3. Annegreet van Bergen – “Gouden jaren
4. Pieter Steinz – “Waanzin in de wereldliteratuur
5. Adriaan van Dis – “Ik kom terug

 

Bekijk de rest van de lijst hier.

Thrillerlezers

 

 

 

 

 

 

We hebben een nieuwe Facebook-groep opgericht voor mensen die graag thrillers lezen. Of beter nog: thrillers verslinden! Er is plaats voor recensies, discussies, winacties etc. Meld je gauw aan op:
https://www.facebook.com/groups/thrillerverslinders/

Central Park

Guillaume Musso – “Central Park”

De Parijse rechercheur Alice Schäfer en de Amerikaanse Gabriel Keyne worden wakker op een bankje in Central Park, aan elkaar geketend met handboeien. De twee kennen elkaar niet en weten niet hoe ze hier terechtgekomen zijn. Het laatste wat Alice zich herinnert is dat ze de avond ervoor met haar vriendinnen uit ging in Parijs en het laatste wat Gabriel nog weet is dat hij piano speelde in een club in Dublin. Nu heeft Alice een vreemd wapen in de binnenzak van haar jas en bloed op haar shirt. Ze hebben geen mobiele telefoon, geen portefeuille, geen geld, geen papieren, geen sleutels. Alleen onbekende cijfers die op hun lichaam zijn achtergelaten.

Om te achterhalen wat er die nacht gebeurd is, hebben Alice en Gabriel al hun inventiviteit nodig. Wat volgt is een razendsnelle speurtocht door New York om de waarheid te achterhalen. Wie kunnen ze vertrouwen? Heeft hun aanwezigheid in Central Park te maken met een oude zaak van Alice? En wie is Gabriel nu eigenlijk echt? Het einde is zo verrassend dat je het boek direct opnieuw wilt lezen om te zien of je iets gemist hebt. Briljant!
Het boek is met veel vaart geschreven, waardoor het geen moment gaat vervelen. Musso weet hoe hij zijn lezers moet meeslepen in een verhaal. Heerlijk om te lezen en tegelijk nagelbijtend spannend!

Uitgeverij A.W. Bruna, 2015. 288 pag.

Koop bij bol.com

Het meisje dat poppen liet spreken

Pep Bras – “Het meisje dat poppen liet spreken”

Aan het begin van de twintigste eeuw vergaat een oceaanstomer uit Barcelona voor de kust van Brazilië. Op miraculeuze wijze overleeft de jongeman Joan Bras de schipbreuk en hij spoelt aan op Ilhabella, een maagdelijk eiland waar legendes leven als van de machtige jaguar Gápanemé. Joan beleeft er een gepassioneerde liefdesgeschiedenis met Catarina, de aantrekkelijke ‘doutora’ van het eiland. Ze krijgen een dochtertje, Sión. Maar Caterina sterft en vader en dochter groeien uit elkaar.

Jaren later hertrouwt Joan met Isabelle. Samen met Sión en Isabelles Franse vader verhuizen ze naar het frivole Parijs van de cancan en de bohemiens. Wanneer Sión het optreden van een beroemde buikspreker ziet, weet ze dat ze haar roeping gevonden heeft. Ze blijkt er talent voor te hebben, maar haar keuze zet een keten van gebeurtenissen in werking die de harmonie binnen het gezin verstoort en zorgt voor onenigheid, geheimen en zelfs overspel.

Het verhaal raast van het ene uiterste naar het andere, van een paradijselijk eiland naar het kosmopolitische Parijs van de jaren twintig, terwijl de turbulente levens van Joan Bras en zijn dochter Sión hun loop nemen in een duizelingwekkend verhaal. Het eindproduct is geen biografie, maar een roman waarin de auteur feiten aanvult met fantasie. “Het meisje dat poppen” liet spreken is een wonderlijk verhaal vol emotie en avontuur, en weet van de eerste tot de laatste pagina te boeien. Een bizar sprookje en tegelijkertijd een verrukkelijke roman!

Uitgeverij Meridiaan, 2015. 336 pag.

Koop bij bol.com

Bestseller top 60 van week 12

Geplaatst: 18 maart 2015 in nieuws
Tags:, , ,

1. Joris Luyendijk – “Dit kan niet waar zijn
2. Pieter Steinz – “Waanzin in de wereldliteratuur
3. Maarten ’t Hart – “Magdalena
4. Adriaan van Dis – “Ik kom terug
5. Annegreet van Bergen – “Gouden jaren

 

Bekijk de rest van de lijst hier.