Archief voor juni, 2015

Onmenselijke mensen

Rob van Doorn – “Onmenselijke mensen”

Op een regenachtige middag wordt de zestienjarige Jolanda ontvoerd. Ze is de dochter van wethouder Frits Halen en zijn vrouw Saskia. Gaandeweg het onderzoek wordt duidelijk dat de daders weinig respect hebben voor menselijk leven. De leider van de kidnappers is actief geweest bij de massamoord in Srebrenica en is nu wapenhandelaar. Frits ergert zich aan de trage opsporingsactiviteiten en gaat zelf op onderzoek uit. Samen met Marjan Liter, verpleegkundig sergeant bij de Luchtmobiele Brigade, reist hij naar Servië en raakt verstrikt in een wereld van geweld, waarin geld het altijd wint van medemenselijkheid. De zoektocht verplaatst zich naar Amman, de hoofdstad van Jordanië, waar wapenproducenten en -handelaren, regeringsvertegenwoordigers, investeerders en vrijheidsstrijders elkaar in een moordende omhelzing houden. Een omhelzing waarbij Nederland een cruciale rol speelt?

Rob van Doorn heeft met “Onmenselijke mensen” een ijzersterkte thriller neergezet over de wapenhandel, onder andere in chemische wapens. Het is duidelijk dat hij veel research gedaan heeft, en hij schrijft met kennis van zaken. Het is een actueel onderwerp, gezien de chemische wapens in Syrië. Dit boek is ook zo actueel als het maar kan zijn. Niet alleen Syrië komt aan bod, maar ook IS, Boko Haram etc.
Onmenselijke mensen” houdt je op het puntje van je stoel. Het is onmogelijk om neer te leggen. Je wil per se weten wat er verder gebeurt. Ik heb erg genoten van deze vlijmscherpe thriller over een zeer actueel onderwerp, en dat tegen een achtergrond die zo actueel is, dat het een krantenartikel uit de krant van vandaag zou kunnen zijn. Actueler kan gewoon niet. Een aanrader voor iedereen die van spannende thrillers met inhoud houdt.

Uitgeverij Ellessy, 2015. 294 pag.

Koop bij bol.com

Advertenties
Wat we zien als we lezen

Peter Mendelsund – “Wat we zien als we lezen”

Heeft Tolstoj Anna Karenina echt beschreven? Heeft Melville ons ooit precies laten weten hoe Ismaël eruitzag? Of Faulkner zijn personage Benjy Compson? De verzameling van versplinterde beelden in een boek – hier een sierlijk oor, daar een losgeraakte krul, een zwierig opgezette hoed – en andere hints en aanwijzingen helpen ons lezers om een beeld van een personage of van de setting te krijgen, zonder dat de schrijver het expliciet beschrijft. Sterker nog: dit is precies wat lezen zo leuk maakt.
Aan de hand van talloze voorbeelden uit de wereldliteratuur laat dit schitterende en rijk geïllustreerde boek zien hoe dit unieke visuele proces van de lezer werkt.

Dit is op vele vlakken een uniek boek. Qua typografie, illustraties, qua onderwerp. Maar het is geen lichte kost. Vanuit de neurologie, psychologie en (wetenschaps)filosofie, doet Peter Mendelsund uit de doeken “wat we zien als we lezen”. Veel van wat we voor ons zien als we lezen, wordt namelijk helemaal niet door de schrijver gezegd. Het uiterlijk van karakters is daar een mooi voorbeeld van. Soms wordt een karakter omschreven als iemand “met een klassieke schoonheid”. Maar dat zegt ons nog niet. Wat voor kleur ogen? Wat is de vorm van het gezicht?

Tijdens het lezen van het boek van Mendelsund, begin je je te realiseren dat je niet eens weet hoe veel van je favoriete literaire personages eruit zien. Door de omschrijving weg te laten, vullen onze hersenen zelf het beeld aan. En dat is natuurlijk voor iedereen verschillend.

Persoonlijk heb ik genoten van dit boek, en ik zal het ook zeker herlezen, al was het alleen maar vanwege de meesterlijke layout en typografie. Mendelsund zet de lezer aan het denken over wat het echt gelezen heeft over een personage of een omgeving, en wat de hersenen van de lezer hebben aangevuld. Daardoor krijgt de lezer dus een actievere rol dan meestal werd voorgesteld: de lezer als passieve persoon die alleen de woorden absorbeert. Dit boek geeft je een ander perspectief op lezen.

Het is geen lichte kost, maar absoluut de moeite waard! Lezen over lezen is leuker dan ik gedacht had.

Uitgeverij Atlas Contact, 2015. 432 pag.

Koop bij bol.com

Bestseller top 60 van week 26

Geplaatst: 24 juni 2015 in nieuws
Tags:, , ,

1. Michel van Egmond & Jan Hillenius – “Topshow
2. Karin Slaughter – “Mooie meisjes
3. Joris Luyendijk – “Dit kan niet waar zijn
4. Paula Hawkins – “Het meisje in de trein
5. Rens Kroes – “Powerfood – Van Friesland naar New York

 

Bekijk de rest van de lijst hier.

De Zwarte Duivel

Jacob Vis – “De Zwarte Duivel”

De Nederlandse schrijver Jacob Vis (74) heeft dinsdagavond in het Antwerpse stadhuis de Diamanten Kogel 2014 ontvangen, een prijs van het Genootschap van Vlaamse Misdaadauteurs (GVM) voor de beste misdaadroman van het jaar in het Nederlandse taalgebied. In het winnende boek, “De Zwarte Duivel”, weet Vis volgens de jury “afwisselend twee verhalen te vertellen”, waarbij “de spanning bijblijft, net als de psychologische tekening van de personages”. De bekendmaking en uitreiking van de Diamanten Kogel 2014 had eigenlijk al vorig najaar moeten gebeuren, maar door het afhaken van een belangrijke sponsor werd het evenement uitgesteld. Onlangs kon er dan toch voor een passende trofee gezorgd worden: een speciaal voor de gelegenheid gemaakt kunstwerk van de hand van Laura de Coninck.
Jacob Vis wordt volgens de jury als “één van de best bewaarde geheimen van de Nederlandse thrillerwereld” gezien, hoewel hij in het verleden al twee keer genomineerd was voor de Diamanten Kogel en vijf keer voor de Nederlandse tegenhanger daarvan, de Gouden Strop. “De Zwarte Duivel” speelt zich af in 1913 en is geïnspireerd door geruchten over onder meer orgieën en rituelen die de ronde deden over het Ronde Huis, een landgoed in het Nederlandse Nunspeet. “Vis laat zien dat hij in topvorm verkeert”, luidt het in het juryverslag.
Vis volgt als laureaat van de Diamanten Kogel Rudy Soetewey op. De prijs bestaat al sinds 2002, ook onder meer Jef Geeraerts, Patrick Conrad en Bavo Dhooge staan op de erelijst.

Bron: Belga

Uitgeverij Ellessy, 2014. 424 pag.

Koop bij bol.com

De belofte

Nadine Ahr – “De belofte”

Eigenlijk geeft de ondertitel al duidelijk weer waar dit boek over gaat: “Een waargebeurd verhaal over liefde en dementie“. Nadine Ahr beschrijft in dit boek de relatie tussen haar grootouders, Edwin en Maria (Ria).

Als de Tweede Wereldoorlog uitbreekt, moet ook Edwin gaan vechten voor het Derde Rijk. Hij woont op dat moment in Thüringen en omdat hij niet weet of hij nog levend terugkomt, doet hij zijn vriendin Irmgard de belofte dat hij met haar zal trouwen als hij terugkomt. De oorlog loopt goed af voor Edwin, maar hij kan niet terug naar Thüringen, want dat gebied is in handen van de Russen. In plaats daarvan gaat hij naar zijn oom in Hannover, en wordt verliefd op zijn nichtje Marie, die Ria wordt genoemd. Deze verliefdheid is wederzijds, maar Edwin heeft Irmgard een belofte gedaan en die kan hij niet zomaar breken. Samen met Ria reist hij naar Thüringen, in de hoop dat Irmgard inmiddels met iemand anders getrouwd is, zodat hij rustig met Ria kan trouwen. Helaas is dat niet het geval. Hij houdt niet van Irmgard, en Irmgard is inmiddels verliefd geworden op een andere man, maar dat spreken ze niet tegen elkaar uit. Zo trouwen Edwin en Irmgard met elkaar, ook al houden ze allebei van iemand anders. Ria’s hart is gebroken. Ze verhuist en ze trouwt met Friedel, een man van wie ze niet houdt. Hij is alcoholist en mishandelt haar. Het is een opluchting voor haar als hij na een aantal jaren sterft. Het huwelijk van Edwin en Imgard verloopt ook niet zo voorspoedig: als Edwin op een dag thuiskomt van zijn werk, is Irmgard vertrokken met al haar spullen en volgt er een scheiding.
Pas nu Edwin 50 jaar oud is, kan hij trouwen met “zijn” Ria, van wie hij altijd is blijven houden. Het is een goed en voorspoedig huwelijk, totdat blijkt dat Ria dement begint te worden. Edwin verzorgt Ria zo lang hij kan, maar uiteindelijk moet ze toch opgenomen worden in een verpleeghuis. Nu moet hij voor de tweede keer afscheid nemen van zijn Ria. Dat stopt de liefde van Edwin voor Ria echter niet, ook al weet Ria vaak niet eens meer wie hij is.

Tussen de stukken in het heden, staan cursief gedrukte hoofdstukken, die zich in het verleden afspelen. Dat zorgt ervoor dat het verhaal minder saai wordt, want het verhaal is natuurlijk wel wat voorspelbaar. Het was te verwachten dat Edwin en Ria uiteindelijk bij elkaar zouden komen. Nadine Ahr heeft haar grootvader Edwin gevraagd om toestemming om hun liefdesgeschiedenis op te schrijven, en uiteraard stemde hij daarmee in.
Het is geen zoetsappig verhaal is van “ze leefden nog lang en gelukkig”. De mentale aftakeling van Ria door haar dementie is erg zwaar voor de mensen in haar omgeving. Vooral Edwin vindt het zwaar. Voor de mensen die zelf iemand kennen die dementeert, zal het boek veel herkenbare scenes opleveren. Voor de mensen die denken dat dementie alleen maar geheugenverlies inhoudt, zal dit boek hun kunnen leren wat er nog meer gebeurt als iemand dementeert.
Als liefdesverhaal is het niet erg origineel, ook al zullen er genoeg mensen zijn die er van houden. Als boek over dementie is het interessant, maar een roman als “Hersenschimmen” van Bernlef” geeft een nog veel beter beeld van de aftakeling die dementie is.

Uitgeverij Querido, 2014. 237 pag.

Koop bij bol.com

Bestseller top 60 van week 25

Geplaatst: 17 juni 2015 in nieuws
Tags:, , ,

1. Rens Kroes – “Powerfood – Van Friesland naar New York
2. Paula Hawkins – “Het meisje in de trein
3. Michel van Egmond & Jan Hillenius – “Topshow
4. Joris Luyendijk – “Dit kan niet waar zijn
5. Jeff Kinney – “Het leven van een loser, deel 9: Flutvakantie

 

Bekijk de rest van de lijst hier.

Uitgeteld

Marja West – “Uitgeteld”

In deze Roald Dahl-achtige roman van Marja West volgen we Esther, getrouwd met bankdirecteur Maarten en wonend in een villa in Aerdenhout. Haar huwelijk komt onder druk te staan als Maartens ex naast hen komt wonen. In haar pogingen om haar huwelijk te redden verliest Esther langzaam de controle over haar leven, haar daaropvolgende wanhoopsdaden hebben catastrofale gevolgen. Ze verliest niet alleen grip op haar leven, maar ook op haar psychische gezondheid, maar dat heeft ze niet echt in de gaten: het komt door de anderen, of het komt door bepaalde voorwerpen.

Marja West weet dit verval (zowel van Esthers huwelijk als van haar psychische gezondheid op een heerlijke manier te beschrijven, vol absurdistische humor. Het is geen lichtvoetige roman, maar zeker een roman met veel humor.

Hoewel uitgeverij Ambo | Anthos dit boek als een literaire thriller presenteert, is het geen thriller. Het is meer een komische, absurdistische roman. Het is zeker het lezen waard als je van dat soort boeken houdt (dan is het zelfs een aanrader), maar als je het hebt gekocht omdat er “literaire thriller” op de voorkant staat, kom je bedrogen uit.

Uitgeverij Ambo | Anthos, 2015. 273 pag.

Koop bij bol.com