Post Tagged ‘groningen’

Aquamarijn

Lilian Schneider – “Aquamarijn”

Lilian Schneider (1965) publiceerde tal van losse verhalen in bundels en tijdschriften als Azra Magazine, Flair en Linda Magazine. Ze is co-auteur van de erotische verhalenbundel ‘Overgave’, die verschenen is onder het pseudoniem Elle van Bohemen. ‘Aquamarijn‘ is Schneiders thrillerdebuut.

Silke lijkt haar leven prima op orde te hebben: man, zoon, baan, leuke buurt. Schijn bedriegt, want haar verleden speelt haar parten. Zij draagt een geheim bij zich dat geen van haar dierbaren of naasten kent. Dan ontmoet ze in het kader van haar werk de aantrekkelijke Paul van Zanten. Binnen de kortste keren hebben de twee een affaire, verlaat Silke man en zoon en trekt ze bij Paul in. Tegelijkertijd wordt Silke bedreigd en roepen onverklaarbare gebeurtenissen angstgevoelens bij haar op. Wie heeft het op haar voorzien en komt alsmaar dichterbij? En waarom?

Aquamarijn’ is met 162 pagina’s opvallend dun en is helaas in één middagje uit. Silke’s grote geheim is voor de lezer geen geheim, want het wordt uit de doeken gedaan in de boekbeschrijving op de cover. Heel jammer, het verhaal zou boeiender zijn zonder deze kennis vooraf. Gemiste kans om meer spanning te creëren. De laatste pagina van ‘Aquamarijn’ maakt veel goed van het tamelijk eenzijdige verhaal, maar niet alles. Wat is er werkelijk aan de hand (geweest) en waarom? Dat wordt niet duidelijk en nodigt uit tot fantaseren. Interessante (psychologische) wending, maar toch … Het is niet helemaal fair om alle cruciale info achter te houden voor de lezer en dan een bom te laten vallen.

Toch met plezier gelezen. Lilian Schneiders schrijfstijl is aangenaam vloeiend met natuurlijke dialogen. Naar mijn mening was er meer uit dit verhaal te halen geweest (en dus ook meer pagina’s), maar voor een debuut zeker niet slecht. Ik wacht vol spanning op haar volgende boek.

Uitgeverij Passage, 2014. 162 pag.

Koop bij bol.com

Het babyhuis

Liefke Knol – “Het babyhuis”

Tijdens de hongerwinter overleden in het westen van Nederland ruim twintigduizend mensen aan de gevolgen van honger en uitputting. Angst en onzekerheid beheersten in deze maanden het leven. Voor veel kinderen was evacuatie naar het platteland de enige kans om te overleven. Vaak wisten hun ouders niet eens waar ze precies terecht zouden komen. De meeste kinderen werden tijdelijk opgenomen in gezinnen in het noorden en oosten van het land. Maar soms ging het anders. Vier jonge vrouwen in de stad Groningen vingen (clandestien) dertien baby’s op in hun Babyhuis Prinses Margriet. Liefke Knol stuitte op een indrukwekkend fotoalbum, en kreeg inzage in de brieven van de ouders van de baby’s, geschreven tijdens de oorlog en in de maanden daarna. Deze brieven geven een indringend beeld van het dagelijks leven in Amsterdam tijdens de Hongerwinter, met onder andere beschrijvingen van zoektochten naar voedsel, het gesjoemel met bonnen en de zwarte markt. In persoonlijke gesprekken met de baby’s van toen ontdekte Liefke Knol de impact van de scheiding tussen de kinderen en hun ouders. ‘Even een berichtje aan U als dat ik het natuurlijk heel erg vind, omdat ik haar uit nood der tijden voor een poosje weg moet doen. Toch ben ik U bij voorbaat dankbaar dat op deze manier mijn kindje gered kan worden.’

Deze studie belicht de rol van Babyhuis Prinses Margriet in de stad Groningen in de Hongerwinter 1945. Toen in de laatste winter van de Tweede Wereldoorlog in het westen van Nederland steeds meer gezinnen kampten met voedselgebrek en uitputting, werden kinderen geëvacueerd naar delen van het land waar nog genoeg voedsel was. Zo werden 50.000 kinderen gered door ze onder te brengen in het noorden en oosten. Vier tot kinderverzorgster opgeleide jonge vrouwen vingen in de stad Groningen dertien baby’s op in Babyhuis Prinses Margriet. Hun correspondentie met de ouders van de baby’s geeft een beeld van de situatie in het westen. De nu nog levende baby’s werden geïnterviewd over de gevolgen.

Hoewel er veel over de Tweede Wereldoorlog geschreven is, is dit het eerste boek over het zogenaamde “babyhuis”. Dit boek belicht een deel van de gebeurtenissen tijdens de Tweede Wereldoorlog waar niet of nauwelijks over geschreven is. Liekfke Knol heeft met die boek een zeer mooi document gemaakt van een onderbelichte geschiedenis door middel van aangrijpende portretten. Brieven van moeders die hun kinderen wilden afstaan om ze zo te beschermen tegen de honger in de grote steden zijn soms hartverscheurend om te lezen. Het moet erg moeilijk geweest zijn om in die onzekere tijd afstand te doen van je kind, en maar te hopen dat er goed voor gezorgd zou worden en je het ooit nog terug zou zien. Liefke Knol heeft met “Het babyhuis” niet alleen de wanhoop van die moeders beschreven, maar dit boek is tevens een schitterend eerbetoon aan alle meisjes die in het Babyhuis voor de kinderen zorgden.

Uitgeverij Artemis & Co, 2010. 288 pag

Koop bij bol.com