Post Tagged ‘gijzeling’

Een woord een woord

Frank Westerman – “Een woord een woord”

Dit jaar is het precies 40 jaar geleden dat de treinkaping bij De Punt en de schoolgijzeling in Bovensmilde plaatsvonden (23 mei – 11 juni 1977). Daar is in de media (vooral op televisie) veel aandacht aan besteed. Wat in de media eigenlijk nauwelijks aan bod is gekomen zijn de eerder Molukse treinkaping van december 1975 en de gijzeling van het Provinciehuis in Assen (ook door Molukkers) in maart 1978. Om te weten wat er veertig jaar geleden precies plaatsvond in Drenthe, is “Een woord een woord” het boek bij uitstek om te lezen.

Twintig jaar geleden wist de Amerikaanse romancier Don DeLillo het al: schrijvers en terroristen voeren een gelijkaardige strijd. Zij plegen een aanslag op het menselijk bewustzijn met als doel het innerlijk leven van een cultuur te veranderen. En zij doen dat met de beste bedoelingen, voegt Frank Westerman er in zijn nieuwste boek aan toe. Zij willen de wereld verbeteren.
In “Een woord een woord” gaat Westerman op zijn bekende gracieus-journalistieke wijze op zoek naar een antwoord op de vraag of terroristen ook gevoelig zijn voor woorden, en dus niet alleen voor kruisraketten of drones. En of we onze onmacht niet proberen te verbergen achter al het wapengekletter.

Als twaalfjarige maakte Westerman in 1977 mee hoe in zijn achtertuin Molukkers een trein kaapten, later raakte hij bevriend met een beruchte RAF-activiste en als journalist trok hij naar Tsjetsjenië toen de onafhankelijkheidsstrijders daar een theater en een school gijzelden – en Poetin er met het grof geschut een eind aan maakte, met honderden slachtoffers als gevolg. Zo moet het dus niet, besluit Westerman. Met gijzelaars kun je onderhandelen en door te praten met mensen die terroristen als hun wingebied beschouwen, kun je hen terugwinnen.

Westerman gaat op onderzoek uit om te achterhalen of de gevleugelde spreuk “De pen is machtiger dan het zwaard” ook geldt in gijzelingssituaties. Is het een goed idee om de kapers zo lang mogelijk aan de praat te houden (de “Dutch Approach”) of is het verstandiger om direct met grof geschut een einde aan de gijzeling te maken (de “Russian Appraoch”)? Is de pen inderdaad machtiger dan het zwaard? Zijn woorden sterker dan geweld? Hoewel dit boek zich met name richt op de Molukse kapingen van 1975-1978, komen bijv. ook de gewelddadige acties van de RAF en de onafhankelijkheidsoorlog in Tsjetsjenië aan bod. “Een woord een woord” is een prettig leesbaar verslag van het onderzoek dat Westerman gedurende twee jaar deed, waarbij hij ook een onderhandelaarstraining volgde bij de politie. Een must-read voor iedereen die geïnteresseerd is in de Nederlandse geschiedenis en met name de Molukse kapingen. Westerman beschrijft deze nauwgezet, bijna alsof hij er zelf bij was. Een bijzonder mooi en leeswaardig boek over een interessant en nog altijd bijzonder actueel onderwerp.

 

Uitgeverij De Bezige Bij, 2016. 285 pag.

Koop bij bol.com

Hotel Arcadia

Sunny Singh – “Hotel Arcadia”

Na een slopende opdracht, checkt oorlogsfotografe Sam in in het luxueuze Hotel Arcadia. Als ze haar roes ligt uit te slapen, wordt ze wakker van het geluid van geweerschoten. De telefoon gaat en Abhi, de hotelmanager, raadt haar aan op haar kamer te blijven. Hij probeert iedere gast te bereiken voor het te laat is. De terroristen houden het hotel bezet, en de eigenwijze Sam gaat toch het hotel verkennen om foto’s te maken van de dodelijke slachtoffers. Abhi, die in zijn goed beveiligde managerskamer zit, is hier aanvankelijk helemaal niet blij mee, maar als hij beseft dat hij Sam toch niet kan tegenhouden, worden ze bondgenoten. Hij kan op de beveiligingscamera’s van het hotel precies zien welke route veilig is voor Sam. En hij heeft ook een eigen belang: zijn minnaar Dieter verblijft ook in het hotel.

Dit is zo’n boek waarbij je al snel het risico loopt dat je teveel over het verhaal prijsgeeft. “Hotel Arcadia” is niet het debuut van Sunny Singh, maar wel het eerste boek van haar dat in Nederland wordt uitgegeven, en na afloop vraag je je af waarom de rest (nog) niet in Nederland is uitgegeven. De auteur heeft een prettige schrijfstijl met mooi en effectief taalgebruik. Ze weet je helemaal mee te trekken het hotel in. Als je eenmaal in dit boek bezig bent, is de kans groot dat je omgeving je tijdelijk niet kan bereiken. Spannend, meeslepend, humoristisch en mooi. Voor dit boek voldoen alleen superlatieven. Lezen dus!

Uitgeverij Meridiaan, 2015. 256 pag.

Koop bij bol.com

VSV

Leon de Winter – “VSV”

Bijzonder verhaal. Spannend, intrigerend. Veel verhaallijnen en karakters die elkaar doorsnijden.
Het begint met Theo van Gogh die, na zijn moord, in een soort van voorgeborchte van de hemel opgeleid wordt tot beschermengel. Zijn opleider is Jimmy, een Amerikaanse priester die in Sonja de liefde van zijn leven had gevonden, en die ervoor had gezorgd dat Max, de liefde van haar leven, na zijn dood zijn hart zou krijgen. Theo wordt beschermengel van Max, die rijk is geworden door de misdaad. Max had een rechterhand die de vuile werkjes opknapte, Ouazzi. Een van de zaakjes die Ouazzi had opgeknapt was het uit de weg ruimen van een makelaar die Max ooit belazerd had, de vader van Sonja.

Ouazzi heeft een zoon die samen met een aantal andere vrienden een aantal terroristische acties op touw heeft gezet: een bom onder Stopera, een kaping op Schiphol, bezetting van lagere school in Amsterdam (“VSV”).
Sonja heeft ondertussen een relatie met Leon de Winter, die Max nog kent uit een vroeg verleden. Leon is weer goed bevriend met Bram Moszcowitz, die Max ook nog kent als vroegere klant. Als blijkt dat Nathan, de zoon van Sonja en Max, waarvan Max niet wist dat het zijn zoon was, gevangen wordt gehouden in de school door de zoon van Max, worden Max en Ouazzi door minister Donner en Job Cohen (van wie Max een halfbroer is, uit een buitenechtelijke relatie van zijn vader) gevraagd om te helpen de school te ontzetten. Dit loopt bijna mis door onhandig ingrijpen van de politie. Gelukkig kan Theo de beschermengel de situatie beïnvloeden waardoor alles uiteindelijk toch goed afloopt.

Zoals gezegd, ingewikkeld, maar zeer zeker vermakelijk. De Winter laat in dit boek duidelijk zien over een gezonde dosis zelfspot te beschikken.

Uitgeverij De Bezige Bij, 2012. 464 pag.

Koop bij bol.com

Wolf

Mo Hayder – “Wolf”

Sinds Mo Hayder in 2000 debuteerde met “Vogelman, bouwt ze aan haar reputatie als schrijfster voor lezers die houden van voortrazende spanning, maar toch ook wel beschikken over een sterke maag. “Wolf” is haar tiende boek, en het zevende waarin inspecteur Jack Caffery en zwerver De Wandelaar een bijrol spelen. De hoofdrol is weggelegd voor het gezin Anchor-Ferrers.

Oliver heeft net een zware hartoperatie achter de rug en slechts onder voorwaarde van snel in te roepen medische hulp mag hij naar zijn afgelegen vakantiehuis The Turrets. Zijn vrouw Matilde wil er tot rust komen door tuinieren. Hun volwassen dochter Lucia is eveneens van de partij. Lucia blijft een zorgenkind… daarom dat Matilde absoluut niet wil dat Lucia ziet wat ze in de tuin vond. Het lijkt alsof iemand ingewanden gebruikte als versiering. Het herinnert Oliver en Matilde aan een moord die jaren geleden in de buurt gepleegd werd. Daarbij kwamen de ex-vriend van Lucia en zijn toenmalig nieuw vriendinnetje om. Oliver en Matilde houden zichzelf voor dat het toeval kan zijn, één of ander roofdier dat slordig omsprong met zijn prooi… maar als plots twee politieagenten voor de deur staan omdat een buurvrouw vermist is, slaan twijfel en angst in alle hevigheid toe. Iets later bevindt het hele gezin zich in een nachtmerrie die geïnspireerd lijkt door de moord van jaren geleden.

Niet zo heel ver van The Turrets vandaan kampt inspecteur Jack Caffery met zijn eigen demonen. Caffery probeert al jaren de verdwijning van zijn oudere broer Ewan op te lossen. Ewan verdween als jongetje van negen. Caffery weet nu dat destijds een pedofiel achter zijn ouderlijk huis woonde. Steeds meer sporen naar deze man en zijn mogelijk pedofilienetwerk drogen op. De tijd dringt. Daarom wil Caffery De Wandelaar, een mysterieuze zwerver, dwingen te zeggen wat hij weet. De Wandelaar zegt echter niets voor Caffery uitzoekt waarom een klein hondje rondloopt met de boodschap “Help ons”. De lezer weet dat deze zoektocht Caffery naar The Turrets zal brengen, vraag is alleen: komt Caffery op tijd?

In “Wolf” is Mo Hayder erin geslaagd om toenemende angst te beschrijven. Drie gezinsleden worden in verschillende kamers vastgehouden door een stel bijna niet serieus te nemen Tarantino-achtige figuren. Deze laatste doen zich stoer voor, maar af en toe vertoont hun zorgvuldig opgehouden masker barstjes. De lezer merkt dat, maar Oliver, Matilde en Lucia Anchor-Ferrers ook. De intelligente Oliver heeft tijd nodig, maar vist uit door wie en waarom deze ‘bangmakers’ gestuurd werden. Het maakt de waanzin voor hem enigszins behapbaar. Jammer genoeg kan hij zijn ontdekking niet aan Matilde of Lucia vertellen. Vooral Matilde is doodsbang voor wat volgt. Zelf tot op het bot vernederd, vreest ze dat de volgende zet haar dochter Lucia treft. De angst om wat komen gaat, is een marteling op zich. Maar zoals vaker het geval in de boeken van Hayder, is niets wat het lijkt. Op het einde heeft ze voor de lezer dan ook een aantal adembenemende wendingen in petto, die maken dat je het boek vol bewondering dichtslaat omwille van plot en psychologie, en vol spijt omdat het nu eenmaal uit is.

Uitgeverij Luitingh-Sijthoff, 2014. 381 pag.

Koop bij bol.com