Post Tagged ‘argentinië’

Bittere zonde

Liselotte Roll – “Bittere zonde”

De politie in Stockholm vindt het lijk van een zwaar mishandelde man. Als inspecteur Magnus Kalo dieper in de zaak duikt, lopen hij en zijn gezin gevaar. De enige link die de politie ontdekt is dat de vader van de overledene in Argentinië was betrokken bij een gruwelijke misdaad. Het gaat hier om een spannende Zweedse thriller waarbij de schrijfster er in slaagt om regelmatig een hoofdstuk te eindigen met een echte cliffhanger. Het zware werk met onregelmatige, veel te lange werkuren van de politie is realistisch weergegeven. Ook de reactie van Magnus als zijn vrouw en kinderen bedreigd worden is herkenbaar. Als sommige politiemensen, mede wegens onderbezetting, er alleen op uit gaan, voel je al aankomen dat er iets mis gaat. De spanning blijft stijgen, je verdenkt steeds weer de verkeerde en het einde valt absoluut niet te voorspellen.

Volgens de uitgever is dit een boek voor liefhebbers van Karin Slaughter en Liza Marklund, maar tijdens het lezen moest ik ook regelmatig aan Camilla Läckberg denken. Al met al een fantastisch debuut, het eerste deel van een inspecteur Kalo-reeks. Ik kan niet wachten op de volgende delen. Een aanrader.

Uitgeverij De Geus, 2015. 318 pag.

Koop bij bol.com

Advertentie
Het onweer

Selva Almada – “Het onweer”

Tekst van de uitgever: “Een dominee en zijn dochter reizen door de afgelegen Argentijnse streek El Chaco. Als hun auto het ver van de bewoonde wereld en midden in een aanstormend onweer begeeft, worden ze gedwongen om bij een monteur en diens jonge assistent te schuilen. Met z n vieren wachten ze tot de wind is uitgeraasd en de auto gerepareerd. De gedwongen nabijheid zet echter de onderlinge relaties op scherp. Het legt de spanning tussen de vader en zijn tienerdochter bloot waarom heeft haar moeder hem ooit verlaten? maar ook de monteur blijkt een geheim met zich mee te dragen. Selva Almada weet op bijna filmische wijze vier sterke personages op te voeren die scherp, zintuiglijk en waarachtig overkomen. Het landschap van deze rauwe Argentijnse streek is het vijfde personage: de vergezichten, de bergen, de sterke zon, de kale bomen, de verlaten gehuchten en bovenal: de nietsontziende wind.”

Voor een deel klopt dit wel. Het is inderdaad op filmische geschreven. Je kunt de droogte bijna voelen en proeven, de hitte op je huid voelen branden. Daarnaast voel je de zinderende spanning tussen de hoofdpersonen. Dat alles is geweldig omschreven door Selva Almada. Maar het boek valt mij toch tegen vanwege het verhaal. Om de film-metafoor door te trekken: Je krijgt ongeveer 10 minuten film te zien. Alsof je naar een trailer zit te kijken. Het verhaal voelt niet compleet. Het boek telt ook maar 158 pagina’s. “Het onweer” had een geweldig boek kunnen zijn, misschien zelfs een klassieker in de Latijns-Amerikaanse literatuur als ze het verhaal meer had uitgewerkt. Nu is het alsof je naar een paar schitterende scenes uit een film zit te kijken, en net als de film op gang komt en het verhaal vorm begint te krijgen, stopt het. Dat is erg jammer, want hier had veel meer uitgehaald kunnen worden.

Uitgeverij Meulenhoff, 2014. 158 pag.

Koop bij bol.com